Buğra

YA OLURSUN YA ÖLÜRSÜN! “Albız alacak değil ya, elbet uçmağa varacağım.” Son bir gayretle sol bacağını uzattı, kocaman eliyle kasığından bacağını sıkıp kanamayı kesti, elini sabitledi. “İyi ihtimalle on dakikam var, hadi bakalım.” Sakinleşti, kalp atışlarını yavaşlattı. Çocukluğunu düşünerek ölüm uykusuna daldı. İlk değildi, son olmayacaktı. O sadece sırası gelmiş kişi, kadim yazgının devamıydı...…