Eve Düşen Yıldırım (Hikayeler 3)

Muazzez hep ayakta duruyor, kapıya doğru yavaş yavaş çekiliyordu. Namık bütün kuvvetini sarfetmiş bir adam halsizliği ile oturdu ve birden sesi hafifleyerek, ağır ağır, ağlar gibi, inler gibi, kendi kendine yapayalnız inler gibi söyledi: “Seni son defa olarak görmek istedim. Birkaç güne kadar Kayseri’ye naklediyorum. Seni son defa olarak bir kere görmeden gidersem yaşayamayacağımı hissettim.…