Hoşça Kal Anne

“Biletler lütfen.” Duygu, çantasını açtı, cüzdanından biletini çıkarıp muavine uzattı. Otobüs hareket edeli on beş dakika kadar olmuş, neredeyse Ankara’yı çıkmıştı. Gidiyordu. Bir daha asla dönmeyecekti! Anne ve babası kendisini okul kapısı önünde beklerken Duygu, önce kileri eski haline getirmiş, bütün günlükleri çantasına koymuş, odasından bir kaç giysi ve ayakkabı daha alarak evden…