Martaval

PALAVRA . . . Hayat; sonu gelmeyen, perdesi hiç kapanmayan sahnelerin oyunu… Emaresi olmayan iki beden… Ruhları birbirine aşinaydı. Birinin ayak izleri, öbürünün yürüdüğü yollarda gizliydi. Her seferinde yeni bir oyuna adım attılar. Yaşattıkları ruhların her bir zerresini zihinlerine kazıyıp onlarla beraber bir bütün oldular. Başrol de onlardı yönetmen de. Her yeni perdede binlerce…