Oğlan Çıkmazı

dünya döndükçe az, döndükçe beyaz uyandım ve azalan sulara buladım aklımı ey doğusu bir avuç insanın, ey avucumda büyüyen şefkat bu uzun rüyayı kim ki taşlardan oyup yerleştirdiyse içime bir kuzgun salınsın ve dağılsın ince bileğinde bir haber ölmeye yatıyorum n’olur gel kan çektim yüzüme biraz